دغدغه ما حقوق انسانی دربندان و خون شهدای موج سبز است

بنی آدم اعضای یک پیکرند، که در آفرینش ز یک گوهرند.

ما برای رفتن به آلاسکا و قطب شمال برنامه ریزی کرده و ویزای آمریکا را دریافت داشتیم اما با توجه به رخدادهای پدید آمده آنرا تغیر داده و همگام با جنبش سبز همراهی نمودیم و همزمان با واقعه ۲۸ مرداد و واقعه ای که حکومت مردمی شادروان مصدق با کودتای ننگین، سرنگون گردید راه خویش را آغاز نمودیم.

اینک پای در رکاب گذاشته ایم تا پیام رسان فریاد تاریخی مردمی باشیم که حرکت آرام و مسالمت آمیز سبزشان با باتوم و گلوله پاسخ داده شده است. مردمی که در حرکتی مسالمت آمیز و خودجوش خواستار به حساب آمدن آرای خود بوده و به توهینی که به شعورشان گردیده، اعتراض داشته و دارند. حرکت سبز مردم ایران اعتراض به تفکری است که مردم را توده هایی فرض میکند که باید مهارشان نماید و به مردم به دیده رعیت و نه ملت و شهروند می نگرد. رعیتی که وظایف فراوانی در قبال حاکمیت دارد اما از حقوقی ناچیز هم برخوردار نیست. اعتراض و جنبش سبز ما علیه این تفکر است که جوانان را به خاک و خون کشیده و هموطنان بی گناهمان را به بند کشیده و با بهانه نخ نمای عامل خارجی، جواب اعتراض سبز و مدنی را با خشونت پاسخ گفته است. جنبش مسالمت آمیز سبز مردم ایران انقلاب رنگی و مخملی نیست، چرا که انقلاب با خشونت همراه است. این خیزش سبز یک بیداری و عزم ملی و حرکت اعتراضی به کسانی است که به جای مردم حرف میزنند، تصمیم میگیرند و با اعمال خود برای کشور و ملت ایران بحران می آفرینند. جنبش سبز ما هشدار به کسانی است که با اراده ی ملت قیم مآبانه برخورد میکنند و عصیان علیه تفکر پدر مآبانه ای است که با خواسته های مردم و نسل جوان کشورمان در تضاد قرار دارد.

ما با جنبش سبز خویش نشان دادیم که مردم، کنش پذیران از قدرت نیستند که مطیع محض اصحاب قدرت باشند. بلکه مردم صاحبان اصلی کشور خود بوده و دارای آگاهی و نظر هستند. تاریک اندیشان و خشونت طلبان بدانند که دغدغه ما حقوق انسانی است و متصل کردن ما به عامل بیگانه، بهانه ای نخ نما و کهنه است. ما با تمام وجود با هرگونه خشونت و خونریزی مخالفیم. ما در پی سرنگونی کسی و روی کار آوردن دیگری نیستیم و ماجرا را به حساب شخصی افراد تقلیل نمیدهیم. ما با ریشه تحجر و تفکر پدرخوانده ها مخالفیم. جنبش سبز ما نتیجه بیداری افکار و ذهن ماست. ما از هرگونه خشونتی بیزاریم و با هرگونه نگاه و کنترلی که مزاحم رشد شخصیت حقیقی انسانهاست مخالفیم. ماخواهان نهادهای مردمی هستیم که همیشه شعارش داده شده اما کمتر عملی شده است. دانشگاه، ادبیات، هنر، آموزش، ورزش و رسانه های آزاد و مستقل میخواهیم و از آلودگی عرصه های مدنی به سیاسی کاری خسته شده ایم. ما خواهان تصمیم گیری ملت برای سرنوشت خویش و کشور هستیم و ایمان داریم از پس هر تاریکی روشنایی خواهد آمد. پس به حرکت سبز میلیونی خویش ادامه میدهیم. این خواسته ی عمومی و بر حق جنبش سبز ملت ایران است. ما نیز به عنوان دو تن از این خیل میلیونی، با پای در رکاب نهادن خویش سهمی ناچیز در این جنبش داشته و به عنوان دو تن از میلیونها خس و خاشاک ایرانی، اعترض خود به اعمال غیر انسانی و غیر حقوق بشری را فریاد می زنیم. اعتراض ما به کشتار، شکنجه، زندانی و وحشت آفرینی نسبت به مردمی است که به شعورشان توهین شده و آن حماسه سازان روز رای گیری، تبدیل به خس و خاشاک و اغتشاشگر و عامل بیگانه و فریب خورده و دهها توهین دیگر نامیده شده اند.

«اندکی صبر سحر نزدیک است»